پایگاه دانش
برچسب‌های هوش مصنوعی
با کلمات ساده بگویید برچسب برای چیست تا هوش مصنوعی آن را به نامه‌های تازه‌ای که با آن جورند اضافه کند.
جزئیات
- ویرایشگر برچسب سه کنترل برای این کار دارد. «این برچسب برای چیست؟» توصیفی با کلمات ساده می‌گیرد، مانند «فاکتورها و رسیدها» یا «هر چیزی از سرمایه‌گذاران». «خودکار روی نامه‌های تازه اعمال شود» آن را روشن می‌کند، و «روی نامه‌های اخیر امتحان کن» نشان می‌دهد چه چیزهایی را می‌گرفت.
- برای هر پیامی که می‌رسد، یک فراخوانی هوش مصنوعی همهٔ برچسب‌های هوش مصنوعی فضای کاری را پوشش می‌دهد و آن‌هایی را که جورند اضافه می‌کند. هرزنامه، سطل زباله، نامه‌های رمزگذاری‌شده و گفت‌وگوهای بی‌صداشده را نادیده می‌گیرد. فقط برچسب اضافه می‌کند: هرگز نامه‌ای را آرشیو یا جابه‌جا نمی‌کند.
- «روی نامه‌های اخیر امتحان کن» تازه‌ترین 20 گفت‌وگوی صندوق ورودی را می‌خواند و آن‌هایی را که برچسب می‌گرفت فهرست می‌کند، بدون اینکه به هیچ‌کدام برچسب بزند. هر امتحان یک کنش هوش مصنوعی از سهم کسی که آن را اجرا می‌کند مصرف می‌کند.
- برچسب‌های هوش مصنوعی بخشی از طرح‌های پولی‌اند، و هر فضای کاری می‌تواند تا 10 تا از آن‌ها داشته باشد. هر فضای کاری یک سقف روزانه هم برای پیام‌هایی دارد که این برچسب‌ها می‌خوانند: 200 در Starter، 1,000 در Business و 5,000 در Enterprise. برچسب‌زدن به نامه‌های رسیده کنش‌های روزانهٔ هوش مصنوعی شما را مصرف نمی‌کند.
- مدل فرستنده، موضوع و آغاز متن را می‌خواند، همان‌طور که خلاصه‌ها از پیش می‌خوانند، از راه مسیریابی‌ای که گردآوری داده را نمی‌پذیرد.
- در REST API هر برچسب aiInstructions و aiEnabled دارد که با POST /labels و PATCH /labels/{id} تنظیم می‌شوند، و POST /labels/{id}/test یکی را امتحان می‌کند. SDK همین فیلدها را در labels.create و labels.update دارد، به‌علاوهٔ labels.test. سرور MCP آن‌ها را در createLabel و updateLabel دارد، به‌علاوهٔ testLabel.