Baza wiedzy

Wysyłaj w ich języku

Pisz we własnym języku, a wiadomość dotrze w języku odbiorcy.

Szczegóły

Nic nie jest tłumaczone, dopóki o to nie poprosisz, i nic nie wychodzi, zanim tego nie przeczytasz. Uzbrojenie języka w edytorze wiadomości nic nie kosztuje. Model jest wywoływany w chwili otwarcia podglądu, który stawia to, co napisałeś, nad tym, co dostanie odbiorca, a wysyłka kosztuje trzy wywołania: treść, temat i jedno na ustalenie, w jakim języku pisałeś.
Tłumaczenie możesz edytować, zanim pójdzie. Leży w polu tekstu sformatowanego, a nie zwykłego, więc link, lista czy pogrubiony wiersz przetrwają poprawki, a przetłumaczony temat jest edytowalny obok. To, co zatwierdziłeś, wychodzi słowo w słowo: dotknij wiadomości po zatwierdzeniu, a zatwierdzenie zostanie odrzucone, zamiast pójść nieaktualne, a naciśnięcie wyślij na uzbrojonej wiadomości bez podglądu otwiera podgląd, zamiast zgadywać.
Język jest proponowany, a nie wybierany za Ciebie. Jedna podpowiedź pochodzi z wiadomości, na którą odpowiadasz — jej język wykrywany jest przy otwarciu odpowiedzi, ale dopiero gdy wskażesz język tłumaczenia w Settings → General; wcześniej domysł opiera się wyłącznie na piśmie, które oddziela cyrylicę od łacinki, a nie francuski od niemieckiego. Druga pochodzi z języka, w jakim ostatnio pisano do tego odbiorcy. Obie są podpowiedziami na górze listy wyboru, a nie decyzją. To, do kogo ostatnio pisałeś po duńsku, pamięta Twoja przeglądarka, więc nie przeniesie się to na drugi komputer.
To, co napisałeś, trafia pod tłumaczenie, za linią i podpisane w języku odbiorcy jako „Ursprüngliche Nachricht (English)”, żeby czytający mógł sprawdzić zdanie, które brzmi dziwnie. Bez tego prosi się go o zaufanie modelowi, którego wyniku żadne z was nie widzi. To przełącznik, domyślnie włączony.
Wszystkie języki, a nie kilkanaście najbardziej prawdopodobnych: dwieście wierszy, ta sama tabela, z której korzysta tłumaczenie przy czytaniu, przeszukiwana po kodzie, po nazwie angielskiej albo po nazwie własnej języka. Każdy wiersz ma flagę, a flaga jest pomocą przy przeglądaniu, nie identyfikatorem, bo flaga to kraj, a kraj to nie język — znaczeniem wiersza jest nazwa rodzima, a flaga tylko pozwala znaleźć go rzutem oka.
Język pisany od prawej do lewej jest redagowany od prawej do lewej: tłumaczenie zostaje owinięte w blok o kierunku od prawej do lewej, a oryginał pod spodem zachowuje własny kierunek, bo arabska treść ułożona od lewej do prawej jest nieczytelna w większości klientów. Kierunek podróżuje razem z wiadomością: dir to jeden z nielicznych atrybutów, które zachowuje sanitizer poczty wychodzącej, na tej podstawie, że jego usunięcie jest błędem poprawności, a nie kosmetyki. Arabska treść ułożona od lewej do prawej jest nieczytelna, a nie tylko pozbawiona stylów.
Tłumaczone jest tylko to, co napisałeś. Cytowana historia pod odpowiedzią zostaje w języku, w którym przyszła, bo to cudza wiadomość, a przetłumaczenie jej cytowałoby kogoś słowami, których nigdy nie użył; Twój podpis dołączany jest potem w języku, w jakim go napisałeś.
Nic nie jest buforowane między wiadomościami. Każda wysyłka tłumaczona jest osobno, więc ten sam akapit wysłany do dwudziestu osób jako dwadzieścia oddzielnych wiadomości to dwadzieścia tłumaczeń i dwudziestokrotny koszt. Jedna wiadomość do dwudziestu odbiorców to jedno tłumaczenie. Nie ma pamięci fraz i nic nie jest ponownie wykorzystywane z wiadomości wysłanej wczoraj.
Wątek, który wysłałeś w tłumaczeniu, jest zapamiętywany, więc odpowiedź na niego otwiera się już przetłumaczona na Twój język, zamiast czekać, aż zauważysz, że nie jest w języku, który czytasz. Uruchamia się na najnowszej wiadomości w wątku, od kogoś innego niż Ty, a Settings → General to wyłącza. Luka dotyczy rozmowy, którą sam rozpocząłeś: całkiem nowa przetłumaczona wiadomość nie jest zapisywana przy wątku, który tworzy, więc pierwsza odpowiedź na taką wiadomość to tłumaczenie, o które musisz poprosić.
Ta sama opcja jest dostępna dla poczty wysyłanej z programu i wszędzie jest opcjonalna: translate: { to, from?, subject?, includeOriginal? } w POST /emails oraz w maksymalnie dziesięciu pozycjach paczki liczącej sto pozycji (tłumaczenie kosztuje kilka wywołań modelu na wiadomość, więc limit paczki jest niższy niż jej własny rozmiar), emails.translate() i languages.list() w SDK, translateTo w narzędziu sendEmail serwera MCP, a obok niego previewTranslation. Wysyłka z kodu nie ma podglądu — po to właśnie jest wywołanie podglądu — a tłumaczenie, którego nie da się wytworzyć, odrzuca wysyłkę, zamiast nadawać wiadomość w języku, w którym ją napisałeś.