Kennisbank

Neem je oude mailbox mee

Kom binnen met de post die je al hebt, of dat nu een archief is dat is geëxporteerd waar het nu ook woont of het account zelf, gegroepeerd zoals het was en opgeborgen waar het hoort.

Nog niet

Er is nog geen enkele importfunctie; het ene deel dat al opgelost is, is het groeperen in gesprekken, omdat geïmporteerde post die haar oorspronkelijke headers behoudt zichzelf naast later binnenkomende post groepeert.

Details

Niet uitgebracht. Niets hier leest een mbox, een .eml-bestand, een archief van een aanbieder of een IMAP-account, en er is geen scherm om een import vanaf te starten. De parser die het lezen zou doen is al een dependency en draait al op elk bericht dat binnenkomt; wat niet bestaat is iets dat een archief in berichten opsplitst en ze aan die parser geeft.
Groeperen in gesprekken vraagt helemaal geen nieuw werk. Een gesprek wordt verankerd op de eerste vermelding in de References-header van een bericht, met In-Reply-To als terugval en daarna de eigen id van het bericht, de regel die elk ander mailsysteem gebruikt, dus een import die die drie headers behoudt reproduceert de gesprekken exact, zonder id-toewijzingstabel en zonder tweede ronde. Geïmporteerde post groepeert dan samen met post die daarna binnenkomt, omdat beide door dezelfde functie gaan.
Het afleverpad is herbruikbaar en het meeste van wat het doet moet worden uitgezet. Een bericht dat binnenkomt wordt gescoord op phishing, gecontroleerd op AI-auteurschap, samengevat, ingebed voor zoeken, geïndexeerd voor bestanden en uitgezonden naar elk open tabblad. Draai tachtigduizend oude berichten daardoorheen en het zijn tachtigduizend modelaanroepen en tachtigduizend meldingen, dus een importfunctie hoort naast het pad voor wegwerpinboxen, dat al bestaat als precedent voor een bewust stille verwerking, in plaats van als een vijfde schakelaar op het afleverpad.
Oude post mag niet in de inbox belanden. Een map is hier een label en verder niets, dus acht jaar archief opbergen is een kwestie van ARCHIVE schrijven in plaats van INBOX en UNREAD. De schakelaar die dat vandaag doet, onderdrukt als bijwerking ook de correlatie van afleverrapporten, dus een import heeft een eigen schakelaar nodig in plaats van die te lenen. Datums komen van het bericht, dus een gesprek uit 2019 sorteert als 2019 en niet als de dag waarop je verhuisde.
Dezelfde import twee keer draaien mag de mailbox niet verdubbelen. Berichten worden al ontdubbeld op het paar bericht-id en afzender in plaats van op een hier gegenereerde id, dus opnieuw draaien na een mislukking is veilig door constructie, en dat is wat een hervatbare import überhaupt mogelijk maakt. Wat eromheen ontbreekt is de boekhouding: een taakrecord, een cursor, een teller die je kunt volgen en een lijst van wat er niet doorheen kwam.
Twee wegen naar binnen, en ze zijn niet even groot. Een bestand dat je al hebt, vraagt een parser en een wachtrij en verder niets, en elke aanbieder geeft je er op verzoek een. Een levend account lezen via zijn eigen API vraagt een OAuth-client, een toestemmingsscherm, een review en een scope die breed genoeg is om een hele mailbox te lezen, en juist die scope heeft dit product bewust opgegeven. Het bestand is de weg die je hier met je geschiedenis brengt; het account is een aparte beslissing over hoeveel toegang je vraagt.