Kennisbank
Neem je post mee
Eén download met alles erin: elk bericht en elke bijlage in een formaat dat een andere mailapp kan openen, plus je contacten, labels, regels, sjablonen en agenda.
Nog niet
Vandaag exporteert er niets: het enige dat via het product vertrekt is één bijlage tegelijk en je eigen versleutelingssleutel, en wat een archief kan dragen is een reconstructie in plaats van de oorspronkelijke bytes.
Details
- Niet uitgebracht. Wat er vandaag vertrekt is één bijlage tegelijk, en je eigen private sleutel via Instellingen → Versleuteling. Er is geen route, geen commando en geen scherm dat een archief van een mailbox produceert.
- Wat eruit komt zal een reconstructie zijn, en dat is een eigenschap van hoe post hier wordt bewaard in plaats van een hoekje dat onderweg naar buiten is afgesneden. Een bericht wordt één keer geparseerd en de oorspronkelijke bytes worden nooit bewaard, dus een archief kan de tekst, de HTML, de bijlagen, de adressen, de datums en de headers dragen waarop een gesprek wordt gegroepeerd, en het kan de DKIM-handtekening of de exacte deelgrenzen niet dragen. Een bestand dat beweert het bericht te zijn zoals het binnenkwam, zou een bestand zijn dat niemand als zodanig kan verifiëren, dus het archief zal zeggen wat het is.
- Een mailbox is niet één tabel om te dumpen. Berichtteksten zijn objecten in opslag, de map- en labelgrafiek is een kleine database ernaast, en contacten, regels, sjablonen, agenda-items, notities en instellingen zitten elk in hun eigen tabel, dus een export is een wandeling over drie opslagplaatsen en elke shard waarover een mailbox is verspreid, in plaats van een query. Het verwijderpad loopt vandaag precies die route, in de andere richting, en daar komt de vorm vandaan.
- Een end-to-end versleuteld bericht kan er alleen uit komen zoals het erin ging. De platte tekst bestaat in de browser die hem opende en nergens anders, dus een archief draagt de cijfertekst en de sleutel blijft van jou, wat betekent dat alles niet stilletjes alles leesbaars kan betekenen. Het archief noemt welke berichten er verzegeld uit kwamen in plaats van jou het later te laten ontdekken.
- De lijst die het moet dekken, zodat er niets stilletjes achterblijft: berichten en hun bijlagen, de mappen en labels waarin ze zitten, contacten, regels, sjablonen en hun gepubliceerde versies, agenda-items en hun deelnemers, gespreksnotities, handtekeningen en instellingen, en de publieke helft van je sleutels. Alles wat niet kan worden opgenomen, wordt in het archief benoemd in plaats van weggelaten.
- Een bestand dat je hebt verwijderd laat een markering achter in plaats van te verdwijnen, dus de index kent nog steeds de naam van iets waarvan de bytes weg zijn. Een export moet dat respecteren en het als verwijderd vermelden: een archief dat een bestand beloofde dat het niet kan leveren is erger dan een archief dat open is over het gat.