پرش به مستندات
پایگاه دانش

فایل‌ها

همه پیوست‌هایی که این صندوق نگه می‌دارد، در یک جا که می‌توانید در آن جست‌وجو کنید، دانلود کنید و پاک‌سازی کنید.

جزئیات

  • پیوست‌ها همیشه در حافظه‌ای نگهداری شده‌اند که به صندوقِ مقصدشان محدود است. آنچه وجود نداشت راهی برای پرسیدن چیزی درباره آن‌ها بود. یک bucket کلیدها را فهرست می‌کند و چیزی از نام‌ها، اندازه‌ها یا اینکه کدام پیام از یک فایل استفاده کرده نمی‌داند. صفحه Files همان نمایه است: جست‌وجو بر اساس نام، فیلتر بر اساس نوع، دیدن وزن هر فایل، و باز کردن پیامی که فایل با آن آمده است.
  • نامه‌هایی که می‌فرستید هم نگه داشته می‌شوند، که پیش‌تر چنین نبود. پیوست‌های ارسالی قبلاً فقط به‌صورت نام و بدون بایتی پشت آن‌ها ثبت می‌شدند، پس دانلودشان به‌جای خطا یک فایل خالی می‌داد. همان نیمه‌ای از «فایل‌های من» که مردم بیش از همه دنبالش می‌گردند در دسترس نبود. این فهرست همه صندوق‌ها و همه پیام‌های درونشان را پوشش می‌دهد، ارسالی و دریافتی یکسان.
  • حذف یک فایل بایت‌ها را برمی‌دارد و ردیف را نگه می‌دارد، پس خودِ Files تفاوت میان فایلی که حذف شده و فایلی که هرگز وجود نداشته را می‌داند. پیام این را نمی‌داند: پیوست همچنان روی رشته فهرست می‌شود و دانلودش مثل هر شیء گم‌شده دیگری شکست می‌خورد، نه اینکه بگوید حذف شده است. این همان نیمه‌ای است که ساخته نشده.
  • در یک صندوق مشترک، فایل‌هایی را می‌بینید که به نشانی‌های واگذارشده به شما رسیده‌اند؛ همان مرزی که فهرست رشته‌ها به کار می‌برد. حذف کردن کارِ مالک است، چون توانستن خواندن آنچه به یک نشانی رسیده همان اجازهٔ نابود کردنش نیست.
  • هیچ پُرکردن گذشته‌ای در کار نیست. Files آنچه را از روز عرضه این نمایه می‌رسد فهرست می‌کند، پس یک صندوق قدیمی خالی آغاز می‌شود و با رسیدن نامه‌ها پر می‌شود؛ پیوست‌های قدیمی‌تر همچنان روی پیام‌هایشان هستند و از همان‌جا هم دانلود می‌شوند.
  • فضای ذخیره‌سازی شمرده می‌شود، اما سقف ندارد. عددی که در صفحه می‌بینید بایت‌هایی است که واقعاً نگهداری می‌شوند، با احتساب پیوست‌ها، و همین آن را نخستین عدد صادقانه فضای ذخیره‌سازی در محصول می‌کند.