پرش به مستندات
پایگاه دانش

پیکسل‌های ردیابی حذف می‌شوند

تصویر نامرئی‌ای که به فرستنده می‌گوید نامه‌اش را باز کرده‌اید، پیش از آن‌که پیام را ببینید از میان رفته است.

جزئیات

  • هر تصویری که خودش را 1×1 یا 0×0 اعلام کند، همراه با بلوک‌های پنهان preheader که همین ترفند را با خود دارند، سمت سرور حذف می‌شود.
  • این کار روی هر پیامی که در برنامه باز می‌کنید اجرا می‌شود، نه در مسیر ورود. نسخهٔ ذخیره‌شده همان‌طور که رسیده باقی می‌ماند، و پاک‌سازی میان آن نسخه و صفحهٔ شما رخ می‌دهد. چیزی برای روشن کردن وجود ندارد. خواندن یک پیام از راه API یا از راه MCP همان نسخهٔ ذخیره‌شده را به همان شکلی که رسیده برمی‌گرداند، پس کلاینتی که خودش آن HTML را رندر می‌کند مسئول چیزی است که بارگذاری می‌کند.
  • این قاعده بی‌قیدوشرط است، و همین است که گفتنش را ارزشمند می‌کند: OpenEmail نامه‌هایی می‌فرستد که باز شدنشان را گزارش می‌کنند (یک کلید برای باز شدن‌ها، یکی برای کلیک‌ها، و هر دو روشن‌اند مگر صاحب صندوق خاموششان کند، پس چیزی است که فرستنده به‌طور پیش‌فرض می‌گیرد نه چیزی که به دنبالش رفته باشد)، و تصویر 1×1 که پیوست می‌کند دقیقاً مانند مال هر کس دیگری از صندوق OpenEmail پاک می‌شود. پس نامهٔ میان دو حساب OpenEmail هرگز هنگامی که READ می‌شود باز شدنی گزارش نمی‌کند. چاپ، همان خلأ است، چون مسیر چاپ این گذر را اجرا نمی‌کند و پیکسل را همراه با بقیه واکشی می‌کند. این هزینهٔ قاعده است نه سوراخی در آن، و معاف کردن پیکسل خودمان تنها تغییری است که این صفحه را نادرست می‌کرد.
  • چاپ از این گذر نمی‌گذرد، پس پیکسل در نشانه‌گذاریِ چاپ‌شده زنده می‌ماند. به‌جای آن از کلید تصاویر راه دورِ پایین پیروی می‌کند: با آن کلید خاموش، هیچ‌چیز در صفحهٔ چاپی واکشی نمی‌شود، و با روشن بودنش که حالت پیش‌فرض است، چاپ تصاویر راه دور را دقیقاً مانند خواندن بارگذاری می‌کند.
  • پیکسلی که به‌جای ویژگی‌های عرض و ارتفاع با CSS خودش را پنهان می‌کند در این دام نمی‌افتد، و با خاموش کردن تصاویر راه دور گرفته می‌شود؛ یعنی همان تنظیمی که پایین‌تر است و هر واکشیِ راه دور را در هر شکلی که باشد متوقف می‌کند.