پایگاه دانش
آدرسهای catch-all
هر آدرسی روی دامنه دریافت میکند، از جمله آنهایی که هرگز ساخته نشدهاند. یک کلید آن را میبندد.
جزئیات
- یک کلید برای هر دامنه، زیر بخش آدرسهای پذیرفتهشده در تنظیمات ← دامنهها. دامنهای که اضافه میکنید با آن روشن میآید، و پنجرهای که اضافهاش میکند همین را میگوید، چون دامنهای که روی یک آدرس دریافت میکند و بیصدا بقیه را رد میکند همان غافلگیریای است که ارزش دوریکردن دارد. بستنش کار عامدانه است، و همان یک کلید است.
- یک نام مستعار همان لحظه که نامهای برایش میرسد به وجود میآید، پس فهرستی برای نگهداری وجود ندارد. ثبتکردن روی 500 آدرسِ خودکارساختهشده بهازای هر دامنه متوقف میشود. نامههای پس از آن همچنان تحویل داده میشوند و تنها همان ردیف است که نوشته نمیشود، و همین است که نمیگذارد یک حملهی دیکشنری فهرست را پر کند.
- آدرس چیزی میشود که همان لحظه از خودتان درمیآورید: oct-2026-signup@، that-conference@، netflix@.
- آدرسدهی با علامت جمع در کنارش کار میکند، پس hello+receipts@ در hello@ فرود میآید و برچسب هم روی پیام میماند.
- با روشنبودنش، حذف یک آدرس تنها آن را مسدود میکند: ردیفش خاموششده در فهرست میماند، چون وگرنه پیام بعدی به آن، دوباره آن را میساخت و تحویل داده میشد. اگر میخواهید آدرس بهکلی برود، اول catch-all را خاموش کنید.
- روی زیردامنه هم درست مثل دامنهی اصلی کار میکند. لازم نیست چیزی از پیش جایی فهرست شود و سقفی برای تعداد آدرسهایی که یک دامنه میتواند روی آنها دریافت کند وجود ندارد. فهمیدن اینکه یک پیام به چه کسی تعلق دارد یک جستوجوست نه قاعدهای که جایی منتشر شده باشد، و به همین دلیل است که آن 500 تا فهرست را محدود میکند و هرگز تحویل را.