ابزارهای رایگان برای کسانی
که ایمیل خودشان را اداره می‌کنند.

SPF، DKIM، DMARC، BIMI و MX یک دامنه، خوانده‌شده از DNS زنده، همراه با تعداد جست‌وجوی SPF که برایتان مانده است.

می‌خواند

SPF، DKIM، DMARC، BIMI و MX را از DNS زنده، تا آنچه را یک سرور گیرنده می‌بیند ببینید، نه آنچه را یک رکورد قرار بوده بگوید.

شمارش SPF

SPF ده جست‌وجوی DNS را مجاز می‌داند. هر include، a، mx و redirect یکی را خرج می‌کند، و عبور از آن ارزیابی رکورد را متوقف می‌کند، که بی‌صدا شکست می‌خورد. فضای باقی‌مانده به صورت یک عدد نشان داده می‌شود.

برایتان آب می‌خورد

یک نام دامنه. بدون حساب کاربری، بدون ایمیل تأیید، و بدون گزارشی که تا رزرو یک تماس نگه داشته شود.

یک دامنه یا نشانی ایمیل را بخوانید و رکورد BIMI، لوگویی که به آن اشاره می‌کند، و دلیل اینکه صندوق ورودی آن را نمی‌کشد را ببینید.

به شما نشان می‌دهد

رکورد منتشرشده، لوگو که خودِ فایل کشیده می‌شود نه یک تصویر صفحه، اینکه گواهی نشان تأییدشده پشتش هست یا نه، و سیاست DMARC زیرش.

پاسخ همیشگی

لوگویی که ظاهر نمی‌شود تقریباً همیشه یعنی DMARC زیر p=quarantine، نبودن مرجع a=، یا SVG‌ای که مشخصات اجازه‌اش نمی‌دهد. هرکدام نام برده می‌شود نه نمره‌گذاری.

هزینه‌اش برای شما

یک دامنه یا یک نشانی ایمیل. لوگو پیش از آنکه اصلاً کشیده شود دریافت و از اسکریپت‌ها و ارجاع‌های بیرونی پاک می‌شود.

یک صندوق ورودی یک‌بارمصرف که یک ساعت ایمیل واقعی می‌گیرد، با تصاویر ردیابی که پیش از خواندن شما حذف شده‌اند.

به شما می‌دهد

نشانی‌ای که یک ساعت کار می‌کند و در همان مدت ایمیل واقعی می‌گیرد، تا ثبت‌نامی که صندوق ورودی زنده می‌خواهد یکی بگیرد و مال شما را نگیرد.

حذف می‌کند

تصاویر ردیابی را، پیش از آنکه پیام رندر شود. نشانی یک‌بارمصرف بیشتر برای ثبت‌نام به کار می‌رود، و ایمیل تأیید محتمل‌ترین پیامی است که یک پیکسل حمل می‌کند.

نگه می‌دارد

هیچ. صندوق ورودی با تمام‌شدن آن ساعت می‌رود و حسابی نیست که به آن وصل شود.

رکوردی را که یک دامنه امروز منتشر می‌کند می‌خواند، بعد رکورد بعدی را می‌سازد، با هشدار روی هر گامی که ایمیل را می‌اندازد.

می‌خواند

آنچه را دامنه امروز در ‎_dmarc منتشر می‌کند، بعد گام بعدی را از آن می‌سازد. none به quarantine تبدیل می‌شود، quarantine به reject.

هشدار می‌دهد دربارهٔ

پنج چیزی که بی‌سروصدا ایمیل را می‌اندازند: نبودن نشانی rua، پریدن مستقیم به p=reject، pct زیر ۱۰۰، هر ruf ای، و adkim یا aspf سخت‌گیرانه.

به شما واگذار می‌کند

انتشارش را. OpenEmail برای دامنه‌ای که میزبانی‌اش می‌کند MX، SPF و DKIM را می‌نویسد و این یکی را عمداً نه، چون p=reject می‌تواند یک‌شبه صورت‌حساب‌های کسی را قرنطینه کند.

یک سال نامهٔ به‌ازای هر کاربر برای تیمتان، در برابر همان تیم با قیمت‌گذاری بر پایهٔ دامنه، به قیمت فهرستی هر فروشنده.

قیمت‌ها

یک سال ایمیل برای تیم شما در برابر هر فروشنده‌ای که در صفحهٔ مقایسه هست، با قیمت فهرست منتشرشدهٔ هر کدام.

نشان می‌دهد

عدم تقارن را، در حساب‌وکتاب و نه در متن: خط آن‌ها با تعداد نفرات شیب می‌گیرد، چون دامنه‌ها در قیمت هر صندلی‌اند. خط ما با دامنه‌ها پله می‌خورد، و یک طرح پولی وقتی کسی اضافه می‌شود تکان نمی‌خورد.

حرکت می‌کند

حجم، روی یک ردیف. هیچ‌کس در این صفحه، از جمله ما، به‌ازای هر پیام صورتحساب نمی‌دهد، پس درجهٔ ارسال فقط مال ما را پله می‌برد.