پرش به مستندات
Java

نصب

یک آرتیفکت در Maven Central، برای Java 17 به بالا، بدون هیچ وابستگی.

نصب

نسخهٔ فعلی 0.0.1 است. برای هر متد TypeScript SDK یک متد دارد، و بررسی برابری بسته هنگامی که یکی کم باشد یا درخواست دیگری بفرستد، ساخت را ناموفق می‌کند.

<dependency>    <groupId>uk.openemail</groupId>    <artifactId>openemail</artifactId>    <version>0.0.1</version></dependency>
FirstEmail.java
import java.util.Map;import uk.openemail.Body;import uk.openemail.OpenEmail; public final class FirstEmail {    public static void main(String[] args) {        OpenEmail client = new OpenEmail();         Map<String, Object> email = client.emails().send(Body.of(            "from", "Acme Billing <[email protected]>",            "to", "[email protected]",            "subject", "Your September invoice",            "html", "<p>Invoice attached.</p>"        ));         System.out.println(email.get("id") + " " + email.get("status"));    }}

new OpenEmail() کلید را از OPENEMAIL_API_KEY می‌خواند، پس کد هیچ اعتبارنامه‌ای در خود ندارد. وقتی پیکربندی‌تان جای دیگری است از OpenEmail.builder().apiKey(...) استفاده کنید.

بدنهٔ درخواست یک Map<String, Object> است که کلیدهایش نام‌های API را نگه می‌دارند، پس scheduledAt اینجا همان‌طور نوشته می‌شود که در مرجع API. Body.of بدنه‌ای می‌سازد که ترتیب نوشتن شما را نگه می‌دارد و مقدار null را می‌پذیرد. پاسخ همان JSON رمزگشایی‌شده به شکل Map<String, Object> است، پس email.get("id") شناسه را می‌خواند.

بازگشتن send به این معنا نیست که پیام رفته است. یک ارسال زمان‌بندی‌شده یا لغوپذیر با queued یا scheduled برمی‌گردد و بعداً تعیین تکلیف می‌شود. status را بخوانید، نه این واقعیت را که فراخوانی بازگشت.

کجا اجرا می‌شود

Java 17 به بالا، در هر زبان JVM. فایل jar هیچ وابستگی ندارد و برای برنامه‌هایی که روی مسیر ماژول هستند، ماژول خود را uk.openemail می‌نامد.

کلاینت تغییرناپذیر است و می‌توان آن را با خیال راحت میان ریسمان‌ها به اشتراک گذاشت. هنگام شروع برنامه یکی بسازید و نگهش دارید: یک HttpClient دارد که اتصال‌هایش را دوباره به کار می‌برد.

کلاینت یک کلید API فضای کاری را با خود دارد که می‌تواند ایمیل بفرستد و صندوق پستی را بخواند، پس جایش روی سرور، در یک کار پس‌زمینه یا در ابزاری است که روی دستگاه خودتان اجرا می‌شود. کلید را در یک متغیر محیطی یا یک مخزن راز نگه دارید، هرگز در کد.