Çelësat API
`keys.list`, `listAll`, `iterate`, `get`, `create`, `update`, `delete`, `rotate` dhe `revoke`, si edhe lexuesit e regjistrit të kërkesave dhe të aktivitetit.
Çdo metodë
const key = await openemail.keys.create({ name: 'Billing sender', scopes: ['emails:send'], domainAllowlist: ['billing.acme.com'], expiresInMinutes: 60 * 24 * 90,}) await store(key.token) await openemail.keys.update(key.id, { enabled: false })const rotated = await openemail.keys.rotate(key.id)await openemail.keys.revoke(key.id, { reason: 'Replaced' })await openemail.keys.delete(key.id)create dhe rotate janë të vetmet thirrje që kthejnë një sekret, në token, një herë. Çdo lexim kthen maskedKey në vend të tij. update e fik dhe e ndez një çelës me enabled, alternativa e kthyeshme e revoke, ndërsa delete heq vetëm një çelës që është revokuar. Leximi kërkon keys:read dhe çdo ndryshim keys:manage.
Kurrë më i gjerë se thirrësi
Një çelës nuk krijon e nuk arrin kurrë një çelës më të gjerë se vetja: scope-t, roli, skadimi, modaliteti dhe fusha e dërgimit duhet të qëndrojnë të gjitha brenda çelësit që thërret, përndryshe thirrja refuzohet me 403 beyond_caller_authority. Një çelës i ngushtuar në disa domene ose adresa sheh vetëm çelësat brenda fushës së vet të dërgimit. rotate mbi çelësin që thërret funksionon edhe me keys:write, si me.rotate().
Verifikimi shtesë nuk mund të zbatohet në një thirrje të bërë me çelës, ndaj keys:manage është një kredencial që krijon kredenciale. Jepjani vetëm një automatizimi që lëshon çelësa, jepini atij çelësi një rol, një fushë dërgimi dhe një skadim, dhe ndiqni listWorkspaceActivity, ku gjithçka që bën regjistrohet në emër të tij.
Regjistri i kërkesave dhe aktiviteti
const failures = await openemail.keys.listRequests('4c1b257a66287fd113bd89d0', { failedOnly: true, since: new Date(Date.now() - 24 * 60 * 60 * 1000),}) for await (const change of openemail.keys.iterateWorkspaceActivity()) { console.log(change.keyName, change.type, change.actor?.label)}listRequests dhe listActivity lexojnë një çelës, listWorkspaceRequests dhe listWorkspaceActivity lexojnë çdo çelës ose ata që emërton keyIds, dhe secila ka një listAll… dhe një iterate… pranë. Marrin since dhe until, dhe lexuesit e kërkesave marrin edhe failedOnly.