Lista kontaktów
Książka adresowa przestrzeni roboczej, najpierw ostatnio widziane, a na końcu kontakty, do których nigdy nie wysłano poczty. Każdy klucz w przestrzeni roboczej czyta te same wiersze, więc kontakt zapisany przez jednego członka zespołu jest kontaktem, który widzi każdy członek i każdy klucz. Stronicowanie jest typu keyset: `limit` sięga 200, domyślnie 50, a `nextCursor` odsyłasz jako `cursor`, dopóki `hasMore` jest true.
Uruchamia prawdziwe wywołanie na twojej przestrzeni roboczej, twoim własnym kluczem.
GET /contacts
Książka adresowa przestrzeni roboczej, najpierw ostatnio widziane, a na końcu kontakty, do których nigdy nie wysłano poczty. Każdy klucz w przestrzeni roboczej czyta te same wiersze, więc kontakt zapisany przez jednego członka zespołu jest kontaktem, który widzi każdy członek i każdy klucz. Stronicowanie jest typu keyset: limit sięga 200, domyślnie 50, a nextCursor odsyłasz jako cursor, dopóki hasMore jest true.
Przykład
Wymaga contacts:read.
curl "$OE/contacts?limit=50" -H "$AUTH"{ "object": "list", "data": [ { "object": "contact", "email": "[email protected]", "name": "Ada Lovelace", "source": "auto", "notes": null, "lastSeenAt": "2026-08-29T08:19:08.000Z", "createdAt": "2026-08-01T10:00:00.000Z", "updatedAt": "2026-08-29T08:19:08.000Z" } ], "hasMore": false, "nextCursor": null}source ma wartość manual, gdy ktoś zapisał adres — w aplikacji albo przez POST /contacts — i auto, gdy zapisał się dlatego, że członek zespołu wysłał na niego pocztę z edytora wiadomości. To istotnie różne twierdzenia (auto jest dowodem korespondencji, manual dowodem intencji) i warto się na nich rozgałęziać.
Kolejność to lastSeenAt malejąco, z wartościami null na końcu, a dalej od najnowszych. Dopiero co utworzony kontakt nie ma lastSeenAt i trafia na koniec, a nie na górę.
Książka adresowa należy do przestrzeni roboczej, a nie do tego, kto zapisał dany wiersz. Poczta przychodząca z jakiegoś adresu niczego nie tworzy.