پرش به مستندات
API

زبان‌ها

هر زبانی که می‌توان پیامی را به آن فرستاد. بدون پارامتر، بدون cursor، بدون دامنه دسترسی.

GETapi.openemail.uk/languages

فراخوانی واقعی را با کلید خودتان روی فضای کاری شما اجرا می‌کند.

GET /languages

هر زبانی که می‌توان پیامی را به آن فرستاد. بدون پارامتر، بدون cursor، بدون دامنه دسترسی.

فهرستشان کنید

دویست ردیف، یکجا، در یک پاسخ. یک بار بگیریدش و نگهش دارید. کلاینتی که فهرست را سخت‌کد کند یا از سند OpenAPI بیرون بکشد، همان روزی که ردیفی افزوده شود کهنه می‌شود.

curl
curl "$OE/languages" -H "$AUTH"
پاسخ
{  "object": "list",  "data": [    { "code": "en",    "label": "English",  "native": "English",  "flag": "🇬🇧", "rtl": false },    { "code": "de",    "label": "German",   "native": "Deutsch",  "flag": "🇩🇪", "rtl": false },    { "code": "ar",    "label": "Arabic",   "native": "العربية",   "flag": "🇸🇦", "rtl": true  },    { "code": "ja",    "label": "Japanese", "native": "日本語",     "flag": "🇯🇵", "rtl": false }  ]}

مثل هر چیز دیگری پشت یک کلید است و به هیچ دامنه دسترسی‌ای نیاز ندارد: هیچ داده‌ای را که به کسی تعلق داشته باشد نام نمی‌برد، و دامنه دسترسی‌ای که از یک ثابت پاسداری کند تنها صفحهٔ رضایت را درازتر می‌کند.

rtl اینجا همیشه یک boolean است. شانزده ردیف true هستند (عربی، عبری، فارسی، اردو و بقیه)، و بدنه‌ای که به یکی از آن‌ها ترجمه شود راست‌به‌چپ نوشته می‌شود.

یک زبان

پاسخ

codestring
کد BCP-47، و همان شکلی که باید ذخیره شود. `translate.to` آن دو شکل دیگر را هم می‌پذیرد و همیشه با همین یکی پاسخ می‌دهد.
labelstring
نام انگلیسی: «Brazilian Portuguese». خط دوم کم‌رنگ در یک انتخابگر.
nativestring
آنچه زبان خودش را می‌نامد: «Português (Brasil)». این را اول نشان دهید: همان واژه‌ای است که کسی که دنبال زبان خودش می‌گردد واقعاً دنبالش است.
flagstring
دو کدنقطهٔ نشانگر منطقه‌ای. کمکی برای چشم‌چرخاندن کنار نام بومی، و هرگز یک شناسه یا برچسبی مستقل. پرچم یک کشور است، کشور یک زبان نیست، و اسپانیایی همان‌قدر اسپانیا نیست که انگلیسی متعلق به انگلستان نیست.
rtlboolean
اینکه زبان راست‌به‌چپ نوشته می‌شود یا نه. همیشه حاضر است، در حالی که جدول زیرین وقتی نادرست باشد آن را جا می‌گذارد.

ترتیب، خودش پاسخ است

ردیف‌ها با ترتیب انتخابگر می‌رسند و نباید به‌طور پیش‌فرض دوباره مرتب شوند: زبان‌هایی که محتمل‌ترند مردم به آن‌ها ایمیل بگیرند اول، سپس گونه‌های منطقه‌ای، سپس بقیه بر حسب منطقه. الفبایی بر اساس نام انگلیسی، انتخابگر را روی Abkhaz باز می‌کند.

روی native، label و code با هم جست‌وجو کنید، و فهرست را همان‌طور که می‌رسد رندر کنید تا وقتی کسی چیزی تایپ کند. translate.to هر سه را می‌گیرد، پس انتخابگری که code را ذخیره می‌کند و هر سه را جست‌وجو می‌کند نمی‌تواند مقداری بسازد که ارسال ردش کند.